ZAKŁADANIE WYPEŁNIEŃ - PLOMBOWANIE
Doktorbart
W zależności od stopnia rozwoju próchnicy, stosuje się różne metody jej leczenia.
Należą do nich:

1) remineralizacja,
2) impregnacja,
3) preparowanie i wypełnianie ubytków próchnicowych.

Remineralizacja

Remineralizacja jest to proces naprawczy szkliwa polegający na wbudowywaniu się jonów wapniowych, fosforanowych i fluorkowych w miejsce uszkodzenia. Remineralizacja może dotyczyć tylko początkowej fazy rozwoju próchnicy, czyli plam próchnicowych (demineralizacji). U niektórych osób może dojść do samoistnej remineralizacji spowodowanej oddziaływaniem śliny. Jednak dotyczy to jedynie osób odpornych na próchnicę. To są prawdziwi szczęściarze.
Doktorbart

Metodą pozwalającą osiągnąć lepsze wyniki jest miejscowe stosowanie związków fluoru. Najczęściej stosuje się preparaty fluorowe w postaci lakierów, pianek (na zdjęciu powyżej) lub żeli. Ich aplikacja na zęby jest całkowicie niebolesna, powiedziałbym nawet, przyjemna.
;-)

Impregnacja - zwana przez nas czasem lapisowaniem

Impregnacja to zabieg stosowany w leczeniu zębów mlecznych. Polega on na przesyceniu próchnicowo zmienionych tkanek zęba środkami chemicznymi o działaniu bakteriobójczym i mineralizującym. Ujmując rzecz prosto, mleczaki w miejscach ubytków maluje się pędzelkami maczanymi w np.: 10% roztworze azotanu srebra oraz płynie lugola. Efektem impregnacji jest utwardzenie rozmiękłych mas próchnicowych. Te czynności podczas wizyty dentysta powtarza trzy razy. Trzeba odbyć trzy wizyty w odstępach tygodniowych. Po zabiegu lepiej nie jeść i nie pić przez około pół godziny. Niestety mleczaki w impregnowanych miejscach stają się ciemne. Czarne plamki to efekt reakcji, która zachodzi w miejscu próchnicy. Niestety nie da się ich uniknąć. Nie musisz się natomiast martwić, że przy okazji mogą się przebarwić inne ząbki: reakcja wywołująca ciemny odczyn zachodzi jedynie w ognisku próchnicowym, a więc zdrowy ząbek pozostaje biały.


Preparowanie ubytków próchnicowych

Doktorbart Nie powstrzymany w porę proces próchnicowy doprowadza do powstania ubytku (dziury).
Któż z nas jej nie zna? Na tym etapie choroba może być już tylko leczona poprzez usunięcie zmienionej próchnicowo zębiny i wypełnienie ubytku (popularnie: założenie "plomby").

Do niedawna jedynie zastosowanie wiertarek dawało możliwość opracowania ubytków. Obecnie może być użyty do tego celu laser ("twardy"), a także rozpuszczający próchnicę żel Carisolv. Niestety, zarówno laser, jak też Carisolv nie pozwalają na całkowite uniknięcie stosowania wiertarek.
A zatem, wielbiciele wierteł, cieszcie się. Jeszcze się wierci.

(na zdjęciu po prawej: wytrawianie kwasem ortofosforowym ubytku próchnicowego)

Wypełnianie ubytków

Bez względu na głębokość ubytku przed wprowadzeniem wypełnienia wskazane jest położenie podkładu. Podkład ma za zadanie zabezpieczyć miazgę zęba przed podrażnieniami chemicznymi i termicznymi. Dopiero w tak przygotowany ubytek można założyć materiał wypełniający. Obecnie na rynku jest wiele materiałów wypełniających. Każdy z nich ma wiele zalet, ale niestety również posiadają wady.
Jak na razie, nie ma materiału wypełnieniowego, który by spełniał kryteria materiału idealnego (nie powinien być szkodliwy dla miazgi zębów, dla organizmu człowieka, musi idealnie odtwarzać kolor zęba, idealnie przylegać, pod względem funkcjonalnym powinien stanowić integralną część narządu żucia).
Obecnie do zakładania wypełnień w zębach stosuje się najczęściej m.in. kompozyty, cementy glass - jonomerowe, kompomery, ormocery i nadal amalgamat srebra.
W związku z powyższym wybór odpowiedniego materiału dokonanywany przez lekarza stomatologa jest w pewnym sensie kompromisem między zaletami a wadami tychże materiałów.

Kompozyty, czyli materiały złożone stosowane są w stomatologii od 30 lat. Przez cały ten okres dzięki rozwojowi chemii tworzyw sztucznych pojawiają się na rynku nowe coraz lepsze produkty. Materiały kompozytowe są utwardzane chemicznie (kompozyty chemoutwardzalne) lub światłem (kompozyty światłoutwardzalne). Materiały światłoutwardzalne charakteryzują się lepszym efektem kosmetycznym i trwałością w porównaniu z chemoutwardzalnymi. W związku z tym wypierają je z użycia.
W odróżnieniu od amalgamatu kompozyty utrzymują się w ubytku nie tylko na drodze czysto mechanicznej. Do materiałów złożonych dołączone są tzw. systemy wiążące, które wytwarzają fizykochemiczne połączenie tkanek zęba z wypełnieniem.

Cementy glass - jonomerowe pojawiły się na rynku w 1976 r. Od tamtej pory ulegają ciągłym modyfikacjom. Cechą wyróżniającą cementy glass - jonomerowe spośród innych materiałów do wypełnień (kompozyty, amalgamaty) jest ich zdolność chemicznego wiązanie się z tkankami zęba.
Glass - jonomery charakteryzują się również bardzo dobrą adhezją do kompozytów, amalgamatów i metali. Ze względu na nienajlepszy efekt kosmetyczny glass - jonomery rzadko stosowane są w widocznych odcinkach uzębienia stałego. Dodatkowo wysoka ścieralność dyskwalifikuje te materiały jako wypełnienia na powierzchniach żujących zębów przedtrzonowych i trzonowych. Wyjątek stanowią zęby mleczne, w których cementy glass - jonomerowe sprawdzają się doskonale.

Kompomery to materiały powstałe z połączenia cementów glass - jonomerowych z kompozytami. Podobnie jak glass - jonomery uwalniają fluor, wykazują również bardzo dobrą adhezję (przyleganie) do tkanek zęba, a dzięki dodatkowi żywicy charakteryzują się mniejszą ścieralnością i lepszą polerowalnością. Wytrzymałość mechaniczna jest jednak słabsza niż w przypadku kompozytów, co ogranicza stosowanie tych materiałów. Wyjątek stanowią zęby mleczne.

Ormocery to organicznie modyfikowane materiały ceramiczne w taki sposób, aby zmniejszyć skurcz polimeryzacyjny, który jest obecny w przypadku kompozytów.
Stosunkowo krótka obecność ormocerów na rynku sprawia, że są to materiały jeszcze słabo poznane.

Niejednokrotnie bywa tak, że nie można dopasować żadnego materiału z wyżej wymienionych do wypełnienia zęba ze względu na rozległość ubytku lub poważne uszkodzenia korony zębowej. Stosuje się wtedy wkłady inley'e, korony częściowe i korony całkowite.

Należy wspomnieć, że główną przyczyną utraty zębów są konsekwencje nieleczonej próchnicy i chorób przyzębia.

DoktorBartDoktorBartDoktorBart




Inne usługi stomatologiczne:

zakładanie wypełnień – plombowanie
leczenie kanałowe – przewodowe, endodontyczne
laseroterapia – laser miękki i twardy
laser rewolucjonizuje stomatologię - omówienie dla cierpliwych i ciekawych
wybielanie zębów
licówki
korony
mosty
protezy częściowe i całkowite
ekstrakcje zębów
resekcje, hemisekcje, amputacje korzeni, wyłuszczanie torbieli
implanty - historia, budowa, powierzchnie i systemy
implantoprotetyka
leczenie paradontozy
sterowana regeneracja tkanek - materiały kościozastępcze
leczenie dzieci
profilaktyka ortodontyczna/leczenie ortodontyczne
piaskowanie zębów
diagnostyka
narkoza (uwaga! obecnie nie wykonujemy zabiegów w narkozie)
staw skroniowo-żuchwowy (SSŻ) – ważny staw, diagnostyka i leczenie
CarieScan - diagnostyka próchnicy
Onkologia